Polskie Towarzystwo Ochrony Pierwotnej Przyrody, Instytut Teledetekcji
Artur Domaszewicz, Pracownia Zobrazowańń Satelitarnych *18.06.2025
Mapa Satelitarna Puszczy Białowieskiej - lasy
Instrument NOAA AVHRR ma pięć detektorów, z których dwa są czułe na długości fal światła w zakresie od 0,55-0,70 i 0,73-1,0 mikrometrów. Dzięki detektorom AVHRR naukowcy mogą mierzyć intensywność światła wychodzącego z Ziemi w zakresie widzialnym i bliskiej podczerwieni oraz określać ilościowo zdolność fotosyntezy roślinności w danym pikselu (piksel AVHRR to 1 km kwadratowy) powierzchni lądu. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli promieniowanie odbite w zakresie bliskiej podczerwieni jest znacznie większe niż w zakresie widzialnym, wówczas roślinność w tym pikselu prawdopodobnie będzie gęsta i może zawierać jakiś rodzaj lasu. Jeśli różnica w intensywności odbitych fal widzialnych i bliskiej podczerwieni jest bardzo niewielka, wówczas roślinność jest prawdopodobnie nieliczna i może składać się z łąk, tundry lub pustyni. To tyle z teorii. Zdigitalizowane obrazy Puszczy Białowieskiej na bazie zdjęcia satelitarnego z dnia 15 marca 2022 r. wykonanego przez satelitę Sentinel-2A.
Sentinel-2A to satelita Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) wyposażony w wielospektralny instrument MSI, rejestrujący obrazy w 13 kanałach spektralnych o rozdzielczości przestrzennej 10, 20 i 60 metrów, co umożliwia bardzo szczegółową analizę środowiska przyrodniczego. Wykonuje co dziennie (godz. 9:15) zdjęcie Puszczy Białowieskiej.
Puszcza Białowieska - wilgotność lasów - index NDMI
Te zobrazowanie ukazuje uproszczony stopień wilgotności lasów Puszczy Białowieskiej. Jak widać największa wilgotność występuje w zwartych drzewostanach świerkowych, mniejsza w drzewostanach liściastych (brak wegetacji). Mozaika zróżnicowania wilgotności występuje na polach - czym ciemniejszy zielony, tym większa wilgotność. Ciemnozielone obszary, to drzewostany iglaste. Wskaźnik NDMI (Normalized Difference Moisture Index) to narzędzie teledetekcyjne stosowane w analizie zobrazowań satelitarnych do oceny wilgotności roślinności i gleby. Jego głównym celem jest monitorowanie stresu wodnego roślin, susz oraz poziomu substancji palnych w ekosystemach.
Zakres NDMI dla Puszczy Białowieskiej
0.6–1.0 Lasy bagienne, tereny podmokłe, optymalne nawodnienie.
0.2–0.6 Lasy wilgotne (np. łęgi), dobra kondycja drzew.
-0.2–0.2 Stres wodny – sygnał do monitorowania (np. zamieranie świerków).
< -0.2 Lasy suche, wysokie ryzyko pożarowe (np. bory sosnowe)
